камэнтар аўтара: Дарослыя
дрэвы й міжзорны пыл… Цені ў момант сьціснуцца,
прагна ўвабраўшы ў сябе рэдкае сьвятло. І
сьціснуўшыся спыняцца й скамянеюць… І зьнікне
рух, нібыта й ня было яго…
Бездакорны, некалі рухомы гмах падобны да
застыўшага драпежніка. Які праглынуў колькі
чалавек ды зьнясілена спыніўся…
…
Цэлы горад застыўшых ценяў… Цэлы праглынуты
народ… Паўтыканыя ў чорны бліскучы прасьцяг,
падобныя на раскіданае ў сьвежай ральлі
насеньне…
…
Кінутыя ды забытыя касьмічныя караблі, кожны зь
якіх здольны быў бы распавесьці пра іншыя жыцьці
ў іншых сьветах… Дрэвы-Караблі, пакінутыя
спарахнець на ральлі…
а это мысль! но если по благородному, то что-то в этих деревьях есть, какой-то образ создается. но врядли это заслуга фотографа. Я , конечно, не профессионал, но просто мне так кажется. пойду посмотрю на свое, мот тоже там чего-нить обнаружу :)